MOTEUR2025
“al de allure van een klein meesterwerk” Pieter T’Jonck, pzazz

In deze solo begint de danser, in evenwicht op één voet, aan een stap die hij nooit zet. Intussen tast hij af, nadert hij, voltooit hij bijna de vorm die deze stap zou kunnen aannemen.
Een stap wordt hier geanalyseerd juist door de bril van het verbod om hem te zetten. Onder invloed van die beperking worden de bewegingen van het bewegingsapparaat bevrijd van hun oorspronkelijke functie. Van de handeling van het zich verplaatsen van de ene plek naar de andere — wat locomotie is — blijft alleen de beweging zelf over.
In MOTEUR keert Cassiel Gaube terug naar de verschillende technieken die zijn begrip van dans gevoed en gevormd hebben: ballet, een belangrijk knooppunt in de geschiedenis van de westerse dans — dat Steve Paxton kenmerkt door een verlangen om de ledematen in de ruimte uit te strekken, weg van het centrum van het lichaam —, de postmoderne en hedendaagse technieken, evenals house dance en het rizoom van sociale dansen waarin die ingebed is; met als doel aan het licht te brengen wat elk ervan onthult over het spectrum van kinesthetische mogelijkheden van het menselijk lichaam, en hun mogelijke kruispunten te verkennen.
Elke technische traditie wordt opgevat als een singulier prisma waardoor de mogelijkheden van het dansende lichaam gevat kunnen worden. Het werk wil deze benaderingen niet zozeer tot een synthese brengen als wel hun onderliggende logica’s identificeren en ontdekken wat er ontstaat op hun kruispunten — waar de saillante punten van de ene de tussenruimtes van een andere onthullen, en waar het contact tussen hun verschillen nieuwe kinesthetische ruimtes opent die nog bedacht moeten worden.




pers
“[MOTEUR] had wel al de allure van een klein meesterwerk.”
“Minimalistischer dan MOTEUR van Cassiel Gaube kan het haast niet worden, maar net daar toont zich de meester. […] Net dankzij die extreme beperking roept Gaube een grote rijkdom aan choreografische beelden op. […] De systematische, maar ogenschijnlijk moeiteloze, ontspannen opbouw naar steeds complexere figuren deed me echter vooral denken aan het werk van Trisha Brown.”
“Deze zeer geslaagde solo, die zich buigt over de motor van de beweging en put uit de verschillende technieken die Cassiel Gaube heeft doorlopen, opende deze nieuwe editie van Immersion Danse 2026 in L’Onde Théâtre in Vélizy-Villacoublay. Een kunstenaar om te volgen…”
“Sommigen zullen beweren dat hij een pas aanzet die hij nooit zal afmaken. Ik zou eerder zeggen dat hij zich stort in een trage en virtuoze verkenning van een gedeelde choreografische woordenschat, en dat alles vanuit één enkele stijlfiguur, op de manier van een Raymond Queneau die rond alle voorkomens van eenzelfde woord draait, van de braafste tot de meest buitenissige, maar die ten diepste bepaalt wat taal is. Gaube draait rond de ‘rond de jambe’, een basisfiguur uit de academische techniek, gemengd met basispassen uit de House (onder andere), om ten diepste te bepalen wat dans is. […] In dit uithoudingsstuk neemt al het werk van de vertolker een centrale plaats in. En men onderscheidt – wat zeldzaam is – het plezier dat hij beleeft aan deze ascese, die erin bestaat zijn bewegingstaal te bepalen, of veeleer te ciseleren, door elk deel van zijn lichaam te beheersen om het een betekenis te geven, ook al blijft die verborgen. Deze broze alchemie tussen ‘beweging en bewogenheid’ krijgt de overhand op al het overige, de vorm, de schoonheid van zijn soepele armen die de meanders van zijn lichaam begeleiden, zijn oneindige evenwicht, de onophoudelijke inspanning om rechtop te blijven, om de mens te onthullen achter elk van zijn elans, van zijn ongelukjes, van die oneindige stroom die de motor zelf is van het leven en van de dans.”
“Cassiel Gaube tekent in Moteur voor prachtig uitgepuurde dans op één been, als een piket in het zand geslagen. Met de rest van zijn elegante lijf komt hij toch tot vloeiende pirouettes.”
“[…] the hypnotic site-specific performance by the Belgian dancer Cassiel Gaube. […] Classical ballet in its rigour; post-modern in its quality of movement […]; but also house in the body’s surrender to free flexibility.”
credits
- Choreografie en dans
- Cassiel Gaube
- Artistiek advies
- Manon Santkin, Soraya Leila Emery
- Duur
- 60 minuten
- Première
- December Dance, Concertgebouw Brugge, 13 december 2025
- Productie
- KAAP
- Coproductie
- KAAP, Concertgebouw Brugge, Théâtre de l’Onde, Charleroi danse
- Met de steun van
- Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC), Dance Reflections by Van Cleef & Arpels, De School van Gaasbeek, Rosas
- Work in progress
- Dansand! / KAAP, Oostende, 27 juni 2025 · The Watermill Center, Long Island, 23–24 juli 2025, met Dance Reflections by Van Cleef & Arpels, en 26 juli 2025
- Met dank aan
- Hugo De Greef, Thomas Van Waeyenberge
- Gespeeld
- 9 keer in 6 steden, 4 landen (2025–2026)




